sobota, 7 marca 2015

Und ich möchte mich einfach nur bei Euch bedanken

Witaj, Drogi Czytelniku!
Sesja za pasem (zdana bez zająknięcia, dodam nieskromnie). Dni upływają i, co prawda, pojawiły się na moim czole już pierwsze zmarszczki (zna ktoś jakiś naprawdę dobry krem przeciwzmarszczkowy?), ale z minuty na minutę staję się coraz bardziej szczęśliwszym człowiekiem. Wyzbyłam się manii kupowania kosmetyków za wszelką cenę, byle już. Nie wyzbyłam się jeszcze poczucia brzydoty ciała, w jakim utknięta jest moja świadomość. Kiedyś będę bogata i piękna. Ale teraz jestem szczęśliwa.
Od jakiegoś czasu zaobserwowałam, że moi Rodzice są naprawdę... w porządku. Prawda uderza w moją twarz od pewnego czasu. Naprawdę, wyprowadzenie się z domu było najlepszą rzeczą, jaka mogła się nam wszystkim przydarzyć. Konflikt pokoleń był u nas ogromny. Mimo, że jestem całkiem poważną osobą, to mam wiele... nieszablonowych cech charakteru, z którymi jedno lub drugie z moich Rodziców zupełnie się nie zgadzało. Chyba oboje się poddali z próbą resocjalizacji, kiedy zobaczyli w moich uszach dwadzieścia cztery kolczyki. Dobrze zrobili, że dali mi oddychać. Owszem, zrobiłam mnóstwo głupot. Ale cieszę się, że mogłam się przekonać o wszystkim na własnej skórze. Nigdy wcześniej tak dużo z nimi nie rozmawiałam. Mimo, że przyjeżdżam do nich raz, dwa razy w miesiącu, to gadam z nimi więcej, niż wtedy, kiedy z nimi mieszkałam. Poza tym, nawet nie muszę ich o nic prosić. To niesamowite, nigdy się tego nie spodziewałam. Myślałam, że na studiach będzie, nie wiadomo, jak skromnie, tymczasem - mam wszystko. Ciuchy, kosmetyki, Mama przygotowuje zawsze pełno jedzenia, a potem z tymi tobołami wracam, jak wielbłąd. Straszne mam wyrzuty sumienia, że nie próbowałam ich zrozumieć wcześniej i nie do końca byłam kiedyś chyba dla nich uczciwa. Poza tym zawsze proszę Mamę, by nie siedziała tyle przy garach (mimo że Ona to podobno lubi). Mam nadzieję, że kiedyś będę na tyle bogata, by móc się im za to wszystko odwdzięczyć. Mam nadzieję, że będę mieć czas, by ich odwiedzać. I mam nadzieję, że Oni oboje tego doczekają.